Kot Brytyjski-siła spokoju w niedźwiedzim futrze (historia rasy)

Dzisiejsze brytyjczyki słyną nie tylko ze swego misiowego wyglądu i charakterystycznego, "szeleszczącego" futra. Ludzie polubili te koty głównie za ich niesamowity charakter.

Historia rasy sięga czasów starożytnego Rzymu. Najprawdopodobniej stamtąd około 2000 lat temu koty te trafiły na Wyspy Brytyjskie. Przywiezione jako typowe koty robocze do łapania gryzoni,przez wiele pokoleń same musiały troszczyć się o swój los. Chłodny klimat, trudne warunki i separacja geograficzna sprzyjały kształtowaniu się jednolitego typu rasy. Krótkie, bardzo gęste futro świetnie chroniło przed wiatrami i deszczami. Mocne, krępe ciało ułatwiało wewnątrzplemienne walki o władzę. Miłe, acz powściągliwe usposobienie dawało możliwość mieszkania blisko człowieka, z jednoczesnym zachowaniem bezpiecznego dystansu.

Zainteresowanie brytyjskimi kotami wzrosło wraz z początkiem wystawiennictwa kotów rasowych w Wielkiej Brytanii. W roku 1871 podczas pierwszej wystawy kotów w londyńskim Crystal Palace zaprezentowano brytyjczyki po raz pierwszy. Wówczas też Harrison Weir, uważany za ojca rasy, naszkicował pierwszy jej standard.

Przez wiele lat koty te traktowano po macoszemu. Były na ówczesne czasy zbyt "zwyczajne". U schyłku XIX i na początkach XX wieku modnymi rasami były głownie długowłose ,salonowe koty perskie i oryginalnie umaszczone, niebieskookie syjamy. Wojny światowe niestety przyczyniły się do niemal całkowitej zagłady rasy. W latach 50. XX wieku podjęto próby jej odtworzenia. W celu poprawy typu i wzbogacenia puli genetycznej krzyżowano brytyjczyki z kotami perskimi ,domowymi krótkowłosymi,burskimi i chartreux. Po dziś dzień w wyglądzie niektórych kotów brytyjskich odzywają się cechy przodków innych ras. Jedną z takich recesywnych cech, jakie mogą przenosić się niezauważalnie z pokolenia na pokolenie, jest długość futra.Nawet teraz po brytyjczykach z fantastycznym rodowodem, pełnym utytułowanych przodków, rodzą się czasami długowłose kocięta. Niektóre organizacje felinologiczne uznały je jako rasę, inne ciągle długie futro traktują jako wadę.... a konserwatywni hodowcy twierdzą, że brytyjczyk może być wyłącznie krótkowłosy. Kto wygra ten pojedynek zależeć będzie jednak nie od przepisów i federacji, lecz od gustów ludzi i popularności rasy.