Flyball

Flyball zapoczątkowany został przez Kalifornijczyka Herberta Wagnera, który w latach 70-tych skonstruował wyrzutnię piłek tenisowych. Później nowy sport dla entuzjastów psów został zaprezentowany w Toronto, gdzie zajęło się nim kilka psich ośrodków treningowych. Wkrótce różne kluby zaczęły tworzyć swoje drużyny i na początku lat 80-tych powstało North American Flyball Association (NAFA). Obecnie większość krajowych regulaminów flyball opartych jest właśnie na regulaminach NAFA.

Flyball to dyscyplina sportowa wymagająca od psa szybkości i dokładności. Polega na pokonaniu szeregu 4 płotków, wyjęciu piłeczki z maszyny znajdującej się na końcu szeregu i zaaportowanie jej znowu przez płotki do miejsca startu. Rozgrywane są konkurencje indywidualne i drużynowe. W zawodach drużynowych ścigają się na dwóch równoległych torach dwie drużyny psów, po 4 psy w każdej. Liczy się łączny czas całej drużyny. Płotki znajdują się w odległości 3 metrów od siebie, maszyna z piłką w odległości 4,5 metra od ostatniego płotka, punkt startu minimum 1,5 m od pierwszego płotka. Wysokość płotków o 10 cm niższa od najniższego psa z drużyny. W tej konkurencji pies startuje bez przewodnika.

Wyścig drużynowy odbywa się na zasadzie sztafety: pies przekracza linię start/meta pokonuje 4 płotki, musi uwolnić piłkę z maszyny i zaaportować ją swojemu przewodnikowi, wracając pokonuje jeszcze raz przeszkody, psy mijają się na lini start/meta. Drużyna, której psy zakończą wyścig bez błędu i w najkrótszym czasie zwycięża. Wszystkie psy, niezależnie od rasy mogą brać udział w zawodach, tytuły zdobywa się poprzez system punktowy oparty na czasie jaki drużyna potrzebuje na pokonanie dystansu.